سيم : گفتيم كى « 1 » منافقان قصد ايذاى رسول « 2 » كردند و به مقصود خود « 3 » نرسيدند . قوله « 4 » : « وَ هَمُّوا بِإِخْراجِ الرَّسُولِ . » « 1 - » و آن چنان بود كى مصطفى عليه السلم « 5 » در مسجد نشسته بود و ياران در پيش او . گفت « 6 » : اى جمع مؤمنان هم اكنون يكى از منافقان بر شما راه كند « 7 » و به ديدهء شيطان در شما نگاه كند . در ساعت مردى درآمد سرخ موى و ازرق چشم . سيد « 8 » او را گفت : « 9 » كى برملا قدم در ميان « 10 » ما مىنهى و در خلا ما را « 11 » دشنام مىدهى ؟ او گفت : به خداى كى هرگز ترا « 12 » دشنام نداده‌ام « 13 » و به تو بد نخواسته‌ام و به باطن همچنان بودم كى به ظاهر بودم . رسول صلع « 14 » گفت : خلاف مىگويى ، دشنام دادى و به باطن بخلاف ظاهر « 15 » بودى و سوگند به دروغ خوردى « 16 » . در ساعت جبرئيل « 17 » آمد و آيت آورد : « يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ ما قالُوا « 18 » . » « 2 - » يا سيد « 19 » دشنام داد و كلمهء كفر « 20 » و نفاق ورزيد و بازخواست كى بدى كند ، و لكن من آن بدى برو گماشتم و ترا از آفت او نگاه « 21 » داشتم . قوله تعالى : « وَ هَمُّوا بِما لَمْ يَنالُوا . » « 2 » چنانستى كى مىگويد « 22 » جهودان بقتل « 23 » بشتافتند مقصود خود نيافتند ، منافقان به بدى تو بشتافتند و مقصود خود نيافتند . چرا ؟ زيرا كى بردارنده من بودم « 24 » . فرا نمود آن را كى من بردارم و نگاه دارم « 25 » به كس « 26 » وانگذارم . نكته : محمد « 27 » كى پيغام‌گزار من بود برداشتمش ، به دشمنان باز نگذاشتم .

--> ( 1 ) - « گفتيم كه » ندارد ( 2 ) - + عليه الصلاة و السلم ( 3 ) - خويش ( 4 ) - + تعالى ( 5 ) - صلى اللّه عليه و سلم ( 6 ) - + صلى اللّه عليه و سلم ( 7 ) - بگذرد ( 8 ) - + عليه - الصلاة و السلم ( 9 ) - + چونست ( 10 ) - « در ميان » ندارد ( 11 ) - + و ياران مرا ( 12 ) - + و ياران ترا ( 13 ) - ندادم ( 14 ) - عليه الصلاة و السلم ( 15 ) - راه ( 16 ) - مىخورى ( 17 ) - + امين از حضرت رب العالمين ( 18 ) - + و لقد قالوا كلمة الكفر و كفروا بعد اسلامهم ( 19 ) - + آن منافق ناموافق ( 20 ) - + گفت ( 21 ) - نگه ( 22 ) - در متن : مىگويدى ( 23 ) - + تو ( 24 ) - + و نگه‌دارنده من بودم ( 25 ) - « و نگاه دارم » ندارد ( 26 ) - به كسى ( 27 ) - + صلى اللّه عليه و سلم ( 1 - ) سورهء توبه / 13 ( 2 - ) سورهء توبه / 75